Hello livejournal! Hehehe! Actually, wala lang ito... Wala kasi akong magawa dito sa office kaya eto, post na lang muna (the story of my life).

So far, the highlights of my day are:

1) ERAP charged GUILTY of PLUNDER (Sandiganbayan)
- Ayoko na sanang pumasok kasi akala ko traffic. Akala ko rin dadagsain ng mga tao ang Sandigan. But no... Traffic was even better than a normal day (kasi no classes on all schools along commonwealth and most probably private vehicles took detours). And there were a few Erap supporters but nothing humongous or anything like that.
- My reaction to his being guilty is...oh well...nothing, I guess. I was one of those who marched to Edsa to oust him. I didn't do that just to be cute. I did that because I believed he really was guilty. So that should be the verdict if their doing it right. Anyway, they've expressed before that they will go to the supreme court, so hindi pa tapos ito. Matagal tagal pa... Baka may anak na ako hindi pa to tapos... =)

2) Brief moments with Sir Ed
- Wala naman talaga kaming gagawin today, but he decided to ask me to do an outline for a questionnaire. Hmp! Di naman kelangan yun... Oh well... Ano pa nga ba... Pero tinatamad pa ko so later na lang.
- Minsan talaga di ko ma-gets kung bakit kailangan nya kaming tawagin kung sa totoo lang, wala naman syang pertinent na sasabihin. Minsan nga inuulit lang nya mga sinabi niya before. Sakit na ba ito?

3) Phone call from Ryan
- Oh! My inspiration! Hehe! =)

So there, I'm just here pretending to be busy when in fact I am super lazy!!!

Alam mo ba kung gaano kita kamahal? Ako kasi hindi. Maraming beses akala ko ayaw ko na pero isipin ko pa lang na hindi kita makikita hindi ko na kinakaya. Masaya ako sa piling mo...alam mo ba yun? Sana masaya ka rin kasama ako. Nagpapasalamat ako at nakilala kita. Hindi ito stir. Ikaw talaga ang pinakamagandang regalo na natanggap ko. Magdadalawang taon na...akala ko huhupa din ang nararamdaman ko sa paglipas ng panahon, pero lalo lang kitang minamahal. At ngayon hindi na ako natatakot. Matapang na ako. Napatunayan mo kasi sa akin na nandyan ka lang parati. Ang sarap mong tingalain. Iba ka talaga. Napakadalisay ng puso mo, minsan hindi ako makapaniwala. Marami na akong nakasama na sumusubok na makamit ang pusong tulad ng sa iyo at kasama na ako sa kanila. Kung saan saan pa ako naghanap. Ilang luha na rin ang pumatak sa mga mata ko dahil sa mga tanong na dati ko pang gustong masagot. Ano ba ang ibig sabihin ng pag-ibig? At ano nga ba ang magpapasaya sa isang tao? Isang araw sumuko na rin ako, kasi walang makasagot nito. Pero nang dumating ka sa buhay ko, naintindihan ko na lahat. O halos lahat. Sana nararanasan ng lahat ang nararanasan ko. Sa iyo ko naintindihan ang ibig sabihin ng pagmamahal na malimit mabanggit sa Bibliya. Akalain mo, isang tulad mo ang sasagot sa mga tanong ko. Hindi ko inaasahan.

`Why would God make us so different, if He wanted us all to be the same?`
- From movie: "Saved"-

I love this song. I love this artist. Hay!

Hellowee! Monday again...which means may internet access na naman ako...bwahaha! Kaya etoh update na ulit.

It's Jazzel's first day at Ipsos today...hopefully, magustuhan naman nya dito...at masaya ako kasi may kasama na ulit akong berks dito...

Last sat nanglibre sila ni Joy...and on our way there, na-bad trip nanaman ako kay ryan...nakita ko kasi si jane and feeling ko kaya sya na-late dahil magkasama sila...hay! nakakapanggalaiti noh?

Anyway, di pa kami nakakapagusap about it...pero bati na kami...bad trip...

Ako ay sinisipag pang mag-update. I'm sorry. Gusto ko kasing makipagchikahan talaga. Pero syempre kelangan ko pang hintayin ang 6-o-clock para dun. Kelangan ko munang magmukhang busy-busyhan.

Tagal ko nang di nag-update grabe! Dami ko gusto isulat.

Basta ngayon masaya ako kasi masaya ako sa trabaho ko. Kahit dinudugo na ko dahil sa mga problema (i.e. mga sablay ng ibang tao na ako ang nagbabayad). Basta masaya ako. Hehe!

Masaya din ako kasi, although medyo matagal nang moment ito, nakapagusap kami ng masinsinan ni Ryan at napagkasunduan namin na dapat, pagdating sa isa't-isa, we should be "slow to anger, quick to forgive". Ang epekto? Eto almost three weeks na kaming walang away. Hehe! Kaya masaya ako.

:-D

Oh dear Lord...Help me...Help us...Kakatakot na ang mga events...Patapusin nyo na po ang Project Harvy please...

Yeah! That came as a surprise...a big one! And not the kind of surprise that gives you a warm smile in your heart...It's the kind of surprise that startles you and catches you off guard and almost gives you a cardiac arrest...

A sad thought, isn't it? I'm all grown up now... My childhood has passed...it's all gone now. Gone are the carefree days of pure smiles and laughter...Gone are the candy coated cheers of good clean fun...They're all gone!!! Everything I loved about this earth life...I don't have it anymore...It's beyond my grasp...

I just realized that today...I have to be an adult now! I have to always watch my steps for I'll always be walking on thin glass from now on...I cannot hop and skip my way around challenges anymore...Almost two years have passed since I graduated from school and it is only now that I can finally admit all of these to myself...

Such thought just makes me want to cry...and disappear...(seriously!)